Aktan ‘Ben her zamanki rutinimi yapmıştım. Okuldan çıkmıştım. Yenikapı’da Marmaray tren istasyonunda trenimi bekledim bindim trenime. Gelirken rutin yeniden birebir seyahat devam ederken Bostancı İstasyonu’nda çocuklu baba orada bekliyordu. Tren kapıları açıldı. Aslında çok rahat bir biçimde geçebilirdi. Kenarda bekleyen bir kardeşimiz vardı. Direkt ona bir kelamlı reaksiyonda bulundu. ‘Sen niçin burada bekliyorsun? Benim çoçuklarım sana takılabilir, çekilde girelim’ dedi. Oradaki kardeşimiz de özür dileyerek abi geç dedi. Geçtikten sonra olay devam etti. 

Beyefendi susmadı. Bağırmalarını, reaksiyonlarının tonunu biraz daha arttırarak devam etti. Yaklaşık beş altı dakika boyunca hiçbir halde susmadı, devam etti. En son hakaret boyutlarına vardı. Çok önemli yansılar göstermeye başladı. Sonra etraftaki insanlardan da mırıldanmalar başladı. ‘Yahu ya kâfi, yani bu kadar uzatılacak bir durum değil’ diye yansılar başladı. 

Daha sonra orada yumruk atan beyefendi olaya müdahale etti. Hanımefendiyle siz niçin bu türlü konuşuyorsunuz? Konuşma üslubunuz çok ağır.’ dedi. Daha sonra baba birebir yansıyı yumruk atan beyefendiye de verdi. Sonra olay tekrar birebir halde kendi ortalarında devam ederken, sarı saçlı bir hanımefendi var. Döndü bu sefer reaksiyon gösteren adama ‘sen niçin karışıyorsun? Onlar kendi ortalarında tartışıyorlar’ dedi. Ancak kendi ortalarında tartışma diye bir şey yok. Oradaki kardeşimiz korktu, ağlamaya başladı. Hiçbir halde adama yanıt veremiyor. Aslında başta özür dilemiş. Adam hakaret boyutuna vararak daha da reaksiyonlarını arttırarak kızın üstüne gitmeye başladı. Vicdanım rahat etmedi. Orada kelamlı bir biçimde reaksiyon gösterdim’ dedi.

İbrahim Aktan ‘Bakın altını çiziyorum. Zira şöyle bir algı oluştu kamuoyunda, güya yumruğu ben atmışım. ‘Mavi gömlekli genç vurdu, mavi gömlekli genç adamın burnunda kırdı’ üzere bir algı var. Ben katiyetle adama vurmadım. Altını çiziyorum onun. Daha sonradan da ben reaksiyon göstermeye başladıktan sonra yumruk atan beyefendi direkt kızın yanında olduğu için adamın ettiği hakaretleri, büyük ihtimal hissetti. Kapı açıldığı an yumruk atıyor. Daha sonra yumruk attıktan sonra fark ettiyseniz orada daha yakında insan olmasına karşın ortaya ben giriyorum. Oradaki yumruk atan beyefendiyi itiyorum. ‘Ya diyorum ne yapıyorsunuz? Çoluk çocuk var’ diyorum. 

Ben yansımı koydum ortaya fakat bizim kültürümüzde de vardır. Bizim yetiştiğimiz toplumda da vardır. Yanında çoluk çocuk olan bir şahsa hiçbir biçimde vurulmaz. Yalnızca yansını koyarsın ortaya devam edersin. Bir kısım var. Benim ittiğim bir kısım. Daha sonra ben ortaya girdim. Onları ayırdım. Ayırmaktan sonra birinci müdahale eden ben olmama karşın orada provoke etti beni. Yumruk yiyen baba, ‘senin yüzünden ben yumruk yedim. Her şey senin yüzünden’ dedi. Daha sonra bütün Marmaray’da linç yiyecektim. Ben ayırmaya çalışırken benim üstüme kaldı ve beni itti. Ben de onu iterek dedim ki ‘benim ne hatam var ? Benlik ne durum var’ diye kendim orada açıklama gereği duydum’ halinde konuştu.

İbrahim Aktan ‘Marmaray’da Süreyya plajı istasyonunda yanımda bir hanımefendi, hassas bir vatandaş olay daha da büyümesin diye gelip yardım etmek istedi. O hanımefendi benim sevgilim olarak lanse etmişler. Güya o kıza erkeklik yapmak için bu türlü hareketler yapıyormuşum üzere lanse etmişler durumu. O hanımefendiyi ben birinci sefer orada gördüm. Ondan sonrada rastgele bir müsabakamız da olmadı. Tanımıyorum kendisini lakin bu linçlerden ötürü da kendisinden de kendi adıma özür diliyorum. Çok ağır linçler edildi, çok ağır kelamlar söylendi. Bu hanımefendiyi hiçbir biçimde tanımıyorum. Orada seyahat eden bu durumdan rahatsız olan hassas bir vatandaştı sadece’ dedi.