Belli tarihî periyotlara ayrılan jenerasyonların her birinin farklı özellikleri, farklı bedel ve davranış biçimleri var. Her yeni jenerasyon, bir evvelki jenerasyona daha ‘duyarsız’ geliyor. Yaşanılan periyodun politik, ekonomik ve kültürel olaylarından etkilenen jenerasyonların hayata bakış açısı da farklılaşıyor.
Kuşaklar ortasındaki fark en çok da Z jenerasyonunun iş hayatına atılmasıyla ortaya çıkmaya başladı.
Gelin, Z jenerasyonunun evvelki jenerasyonları şaşırtan patron isteklerine bakalım.
Z neslinin iş hayatına atılmasıyla her şey değişti.
Y jenerasyonu, bugüne kadar iş hayatında çoklukla kendi nesliyle muhattap oluyordu. Haliyle de her şey yeterli yahut berbat, tıkırında ilerliyordu. Ancak kimi kaynaklara nazaran 1995, kimi kaynaklara nazaran 1998 yılından sonra doğan Z nesli artık iş hayatına atılmaya başlayınca istikrarlar değişti.
Yaşadığı ekonomik şartların, politik ve kültürel olayların şekillendirdiği Z jenerasyonu iş hayatına girince daha farklı talepleri oldu. Öncelikle pandeminin akabinde zati artışta olan ‘evden çalışma’ modeli, Z jenerasyonu için neredeyse olmazsa olmaz. Fiziki güç gerektirmeyen, ekseriyetle bilgisayar başından yapılan iş modelleri için Z jenerasyonu iş yerine gitmeyi bir mecburilik olarak görmüyor.
Z jenerasyonu, iş yerine gitmesi gerekirse patrondan bu bahiste farklı taleplerde bulunuyor. Sonuçta konutun konforunu sağlamak ve verimliliği artırmak için birtakım adımlar atmak gerekiyor, değil mi?
ABD’de yapılan bir araştırma, Z jenerasyonunun isteklerini ortaya çıkardı.
Araştırmaya nazaran 28 yaş altı her 6 bireyden 1’i ofiste çalışma kaidesi olarak ahenge alanı olmasını bekliyor. Genç çalışanların yüzde 33’ü fiyatsız yemek yahut atıştırmalık bekliyor, yüzde 20’si ise oyun alanları talep ediyor. Ülkemizde yapılan röportajlarda da 80-100 bin TL maaş ve haftada 4 gün mesai istendiği görülüyor.
Habertürk’ün haberine ayrıntılı bir biçimde bakalım;
Peki gelen yorumlar nasıl?
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
👇🏻
Sizin bu bahisteki görüşünüz nedir?
