LeMen Dergisi’nde yayınlanan ve Hz. Muhammed’in resmedildiği sav edilen karikatürü çizen D.P’nin poliste verdiği söz ortaya çıktı.
Suçlamaları kabul etmediğini söz eden D.P., “Türkiye’de uzun yıllardır çizerlik yapıyorum. Bu meslekte öğrendiğimiz birinci kural, din bahislerine girmemek ve dinle alay etmemektir. Bu unsura her vakit bağlı kaldım.” dedi.
Kaynak: Pointer
LeMan’da yer alan bir karikatürde Hz. Muhammed’in resmedildiği argümanı ortalığı karıştırmıştı.
Savcılık olayla ilgili soruşturma açmış ve başta karikatürün çizeri D.P. olmak üzere mecmuanın sorumluları gözaltına alınmıştı.
Derginin bulunduğu İstanbul Beyoğlu’nda ise protesto şovları düzenlenmiş ve mecmua binasına atak olmuştu.
Gündem olan karikatürün çizeri D.P’nin poliste verdiği tabir ortaya çıktı.
“Her 15 günde bir karikatür çizip dergiye teslim ederim. Bahsi geçen karikatürü yaklaşık bir hafta evvel çizdim ve mecmuanın sahibi olan T.A’ya gönderdim. Birebir müddet içerisinde, mecmuanın grafik tasarım işlerini yapan C.O. ve M.Y’ye de ilettim. Karikatürün yayımlanmasında yetkili kişi, yayın yönetmeni T.A.’dır. Onun onayı olmadan karikatür yayımlanmaz. Şayet gönderilen karikatürde bahsedildiği üzere bir sorun olsaydı, T.A. mutlaka yayına müsaade vermezdi.”
“Aslında barış dolu bir çalışmaydı”
“Filistin katliamından bugüne, İran savaşı da dâhil olmak üzere karşılıklı olarak hayatını kaybeden beşerlerle ilgili bu karikatür, aslında barış dolu bir çalışmadır. Karikatürde geçen Muhammed ve Musa isimleri, bu toplumlar içinde çokça kullanılan, tanınan isimlerdendir. Muhammed ismi, Müslümanları temsil eden bir isim üzere görünürken; Musa ismi ise Musevileri temsil eden bir isim olarak algılanabileceğinden ötürü bu iki ismi karikatürde kullandım.
Ayrıca, şayet peygamberlerden bahsedilecekse, isimlerinin başında “Hz.” ve sonrasında “(s.a.v.)” üzere sözler kullanmamız gerekir ki peygamber oldukları açıkça anlaşılsın. Lakin benim burada kastettiğim, günümüzde savaşlarda hayatını kaybeden sıradan insanlardır. Karikatüre bakıldığında, çizimdeki kıyafetlerin ve yerin günümüzü yansıttığı net bir formda görülecektir. Bu da anlatılmak istenenin tarihi değil, büsbütün bugüne ilişkin bir durumu temsil ettiğini göstermektedir.”
“İlk kural din mevzularına girmemek ve dinle alay etmemektir.”
“Savaşın anlamsızlığına vurgu yapmak; ruhların birbirleriyle anlaşabileceğini ama bunun fark edilmesi için illa ölmek mi gerektiği sorusunu sormak istedim. Vermek istediğim ileti sadece budur. Öteki hiçbir maksadım yoktur. Hatta karikatürün epeyce sevinçli ve sevgi dolu bir anlatıma sahip olduğunu düşündüm. Bu çalışmanın, yeni olaylarla ilişkilendirilmesini hiçbir halde hakikat bulmuyorum. Mevzuyu ülke gündemine taşıyıp toplumu galeyana getiren şahıstan şikâyetçiyim. Bu süreçte mağdur olan benim, birebir vakitte toplumdur. Ben bu karikatürde barıştan kelam ediyorum; lakin birileri farklı bir tartışma yaratarak, bu tartışmayı benim üzerime yıkmaya çalışıyor. Bu biçim bireylere “provokatör” denildiğini düşünüyorum. Türkiye’de uzun yıllardır çizerlik yapıyorum. Bu meslekte öğrendiğimiz birinci kural, din hususlarına girmemek ve dinle alay etmemektir. Bu unsura her vakit bağlı kaldım. Hakkımda yöneltilen suçlamayı kabul etmiyorum.‘
