Cezaevi, toplumsal medya linçleri, aile içi tartışmalar derken en sonunda acı haber geldi ve Nihal Candan 21 Haziran’da anoreksiya yüzünden hayata veda etti. 

Anne Umut Candan, Posta’ya verdiği röportajda birinci kere içini döktü. Röportaj boyunca gözyaşları hiç dinmeyen acılı anne, “Cehennemin nasıl bir yer olduğunu merak eden varsa; işte bu. Ben yaşayan ölüyüm. Mezara gidip yedi yirmi dört orada oturmak istiyorum” kelamlarıyla yaşadığı tarifsiz acıyı anlattı.

Cezaevine girmenin, çok sevdiği eşinden gördüğü vefasızlığın Nihal’i daha da derinden yaraladığını anlattı. “Hiçbir hastane deva olamadı. Nihal kendi uygunlaşmak istemedi. İntihar etti resmen yavrum” dedi.

Röportajın en çok konuşulan kısmı ise anne Umut Candan’ın “Bahar’ın merhametli, vicdanlı, karakterli, düzgün biri ile evlenip çocuğu olursa Nihal tekrar doğar diye düşünüyorum. En az dört tane doğurmasını istiyorum. Biliyorum Nihal, kesinlikle dönüş yapacak bize o biçimde. Zati Bahar da kabul etti. Bir an önce görücü yordamı ile evlenmesini istiyorum. Helal süt emmiş biri olsun kâfi. Bir an evvel hoş bir yuva kurup Nihal’i doğurmasını istiyorum. Acısı geçmeyecek ve yeri hiçbir halde doldurulmayacak ama hafifleyecek.” sözleri oldu.

Takip edenler bilir; Candan kardeşler toplumsal medya paylaşımları, katıldıkları programlar ve yaşantılarıyla yıllardır tartışmaların odağındaydı. 

Umut Candan bu mevzuda da net konuştu: “Kızlarım toplumsal medyayı âlâ kullanamadı, orada kendilerini olmadıkları üzere gösterdiler. Bahar varlıklı değildi ancak zenginmiş üzere gösterdi. Nihal için kredi çektim, tarla sattım. Uygun ki de her dediğini yaptım. Keşke manevi olarak da yetebilseydik.”